July 28, 2010
Það er nokkuð síðan ég las litla ótrúlega krúttlega bók sem lennti inn á borði hjá mér fyrir tilstuðlan starfsfélaga míns. Hún veit nefnilega að ég skrifa oft um þær bækur sem mér þykir gaman að lesa og langaði að sjá hvað mér fyndist um hana þessa . Hún hitti nú líka vel naglann á höfuðið með því að lána mér þessa litlu bók því ég hafði mjög mikið gaman af henni.
Þessi bók smásögusafn, jafnvel örsögusafn ef svo má kallast. Mig minnir að það standi framan á bókinni að þetta séu sögur um ótrúlega venjulegt fólk en þetta eru í rauninni mjög svo sérstakar sögur að mínu mati. Bókin náði allavega að koma mér mjög svo á óvart og þá á jákvæðan hátt.
Það er eiginlega ekki hægt að gefa upp innihaldið á einni einustu sögu því með því væriru eiginlega að segja söguna því þær eru svo stuttar.
Ég ætla ekki að hafa endilega mörg orð um bókina enda finnst mér erfiðara að tala um svona bók því í henni er svo ótalmargt og ólíkt hægt að tala um en erfiðara að setja það í eina heild.
En svona til þess að sýna fram á hversu krúttleg mér fannst þessi bók þá sat ég hér í stofunni minni að horfa á sjónvarpið með öðru auganu og fylgjast með tölvunni með hinu og varð allt í einu hugsað til þess þegar ég var að lesa þessa mjög svo sætu bók sem krúttlegi strákurinn úr Dagvaktinni skrifaðir.
Ákvað því að það væri tilvalið að finna forsíðumynd af bókinni á netinu og smella inn nokkrum orðum um hana. Mjög sniðug bók til að skella í afmælispakkann og þá líka fyrir fólk sem ekki nennir mikið að lesa því manni dugir alveg ein saga á hverju kvöldi 
Kollsterinn…ánægðmeðann
Höf : Ævar Þór Benediktsson
Útg : ?
June 4, 2010
Whoop Whoop !
Já, ég var að klára bókina hennar Tobbu Marínós.
Bókin fjallar um Lilju Sig sem er nútímakona, vinnur hjá Íslensku símafyrirtæki . Er dugleg að sinna vinkonum sínum og þær eru litríkir og skemmtilegir karakterar sem maður hefði ekkert á móti því að hitta undir réttum kringumstæðum. Bókin er sett upp sem hálfgerð dagbók en inn í dagbókina koma facebook statusar sem lífga upp á blaðsíðurnar. Mig hlakkaði alltaf nett til þess að sjá hver næsti status yrði. Í miðið á bókinni kynnist hún manni sem kemur mikið við sögu eftir það, ég verð alveg að viðurkenna að ég hefði viljað sjá þann kafla mun styttri, finnst það nett endurtekning. Gæti reyndar verið af því að ég er single og vil mun frekar lesa um það sem ég get tengt við..en hver getur sossum ekki tengt við það sem gengur á hjá henni og þessum manni 
Höfundur kann að orða hlutina ótrúlega skemmtilega, myndlíkingarnar hennar eru frumlegar og fyndnar. Ég kann að meta góðan húmor í bók og ég hef virkilega gaman af öllum þessum orðaleikjum.
Ég hef horft á Djúpu laugina og séð höfund þessarar bókar þar. Aldrei talað við hana eða séð hana á öðrum vettfangi. Eins og mannskepnan öll þá á ég það til að dæma fólk án þess að hafa hitt það. Ég dæmdi hana af þessum eina þætti og ákvað að hún væri “skinka skinkanna” svona getum við verið fordómafull þó að við ætlum okkur það aldrei. En ef hún er skinka þá er hún….Skinka sem kann að skrifa bók, skinka sem fékk trukkinn í mér til að segja Whoop Whoop eftir fitumælingu í ræktinn og Skinka sem fékk mig til að hlægja upphátt þrisvar sinnum við lestur bókar sinnar.
Já mér fannst þessi bók bara hin ágætasta lesning. Maðurinn er líka svo mikill egóisti í sér og þarafleiðandi finnst manni alltaf skemmtilegra að lesa bækur sem gerast þar sem maður hefur verið. Tobba fær + í kladdann minn, skinka eða ekki …ég fílana. Eins og samstarfskona mín segir svo fallega þá “tek ég tilbaka allt sem ég hef áður sagt og held því gagnstæða fram”.
Mæli með þessari fyrstu skvísubók Íslands
Kolla…makalaus
Höf : Tobba Marinós
Útg : JPV
June 1, 2010
Mikið rosalega finnst mér gott inn á milli krimmabókanna að lesa svona léttar og góðar skáldsögur. Sagan sem ég var að enda við að klára er einmitt þannig bók. Myndi ekki endilega kalla hana dæmigerða skvísubók en samt meira í þá áttina heldur en stóra skáldsögu.
Bókin fjallar um konu frá Úkraínu sem er í góðri vinnu en hefur aldeilis kynnst fátækt um ævina. Þetta er ekki harmsaga frá Eystrasaltslöndum og ekki endalaus mannsöl og vesen. Einfaldlega falleg lítil saga um konu sem langar að kynnast Bandaríkjunum og frelsinu sem hún sér fyrir sér að sé þar. Þessi kona er klár , falleg og einstaklega sjarmerandi og það sér maður bara í gegnum það að lesa þessa bók. Þetta er svona kona sem manni langar til þess að þekkja eða jafnvel í mínu tilfelli bara vera. Hún er með bein í nefinu og er alveg laus við að þurfa að vera alltaf í verslunarferðum eða talandi um skó eða sæta kalla hægri vinstri.
Ég var lengur en ég hélt ég yrði að lesa bókina en það var ekki endilega af því að mér fannst hún ekki góð, það var meira bara af því að fyrri parturinn af henni er miklu langdregnari en sá seinni. Eftir miðja bók þá las ég hana í öllum kaffipásum því mér leið svo vel á meðan ég var stödd inn í bókinni.
Mér þykir ótrúlega vænt um bækur sem virka á mig eins og þessi gerir. Taka mig algjörlega burtu frá þeim stað sem ég er á þá stundina sem ég opna bókina og ég flýg í hausnum inn í söguna sjálfa. Meira að segja stóð ég mig nokkrum sinnum að því að vera að hugsa um söguna á meðan ég átti samtal við fólk stuttu eftir lestur. Sem mér finnst gaman.
Þetta er bók sem ég gleymi seint , vel skrifuð og þurfti ekkert morð/vampírur/framhjáhald/barsmíðar eða neitt svona vont til þess að halda mér algjörlega í æsing að halda áfram að lesa. Auk þess sem bókin hefur mjög skemmtilegan húmor og má ekki gleyma að taka það fram því húmor gerir lífið svo fallegt.
Falleg lítil bók sem fer í uppáhaldshilluna mína.
Kolla….engan vegin aðþrengd
May 19, 2010
Ég hef aldrei verið mikið fyrir bækur um það sem ekki er til , það er að segja eins og til dæmis vampírur , álfa, tröll og svo framvegis. það er auðvita misjafnt hvort við trúum því að álfar , draugar eða annað sé til en ég er nokkuð viss um að fæstir kaupi það að vampírur séu til.
Undanfarið hefur verið mikið æði fyrir vampírum í bókmenntaheiminum, held að það hafi byrjað með Twilight seríunni og hér er á ferð bók sem fjallar einmitt um vampírur í bland við mannkynið.
Það er undirliggjandi húmor að mér finnst í bókinni, vampíran er ekkert í felum heldur eru komin lög þar sem okkur ber að koma eins fram við þá eins og hina. Það er selt blóð á flöskum á helstu kaffihúsum og þetta er svona aðeins öðruvísi heldur en þau ævintýri sem fólk er vant.
Ég hafði nokkuð gaman af þessari bók , og þó ég trúi engan vegin á neitt af þessum verum þá samt fór um mig smávegis hrollur eitt kvöldið sem ég var komin vel á veg í bókina þar sem aðalhetjan heyrir í einhverjum inn í skógi fyrir utan húsið sitt…og ég kann að meta bækur sem fá hárin aðeins til að rísa.
En þó mér finnist gott inn á milli að finna smá hræðslu og blandinna tilfinninga til þess sem býr þarna úti þá samt dett ég ekkert ofaní þessar bókmenntir. Nú er ég nokkuð viss um að það verður ekki önnur bók á borði mínu á næstunni þar vampírur, úlfar eða hamskiptingar koma við sögu.
það er allavega gott að finna að ég er hætt að ákveða áður en ég les bækur hvort mér finnist þær góðar eða slæmar. Ég var miklu lokaðri hér áður fyrr þegar ég var ekki að skrifa um bækur á netinu…núna finnst mér ég í rauninni nett skyldug til að kynna mér ekki eingöngu þær bækur sem ég er 90% viss um að ég “fíli”.
Dauð þar til dimmir kom mér skemmtilega á óvart, fannst hún vera örlítið lengi í gang og hún er að mínu mati svona spennubók í bland við skvísubók því aðalhetjan er mjög lík mörgum stelpum sem maður hefur lesið um í shopaholic týpubókmenntum.
Kolla…fékk smá hroll
May 6, 2010
Einu sinni bjó ég hjá konu sem eins og ég hefur gaman af því að lesa. Hennar bókasmekkur var þó annsi ólíkur mínum eigin. Við áttum það þó sameiginlegt að finnast gaman að lesa og þeim áhuga finnst mér gaman að deila með sem flestum. Það sem ég man best eftir úr bókasafninu hennar er þó bækurnar hans Guðbergs Bergssonar. Ég man líka þegar ég sat heima eitt kvöldið og gluggaði í bækurnar hans. Mér tókst ekki að komast í gegnum meira en 3 blaðsíður ef neinni af þessum bókum. Annaðhvort var ég bara ekki nógu djúp fyrir þennan skáldskap eða hreinlega að við Guðbergur áttum bara ekki samleið. Ég man líka að mér fannst leiðinlegt að geta ekki lesið bækurnar hans því hún gjörsamlega elskaði þennan rithöfund og mig langaði svo hrikalega að geta setið með henni og talað um bækurnar hans. En allt kom fyrir ekki, mér tókst aldrei að skilja Guðberginn.
Í gærkvöldi hinsvegar lokaði ég bók eftir þennan sama höfund, nýútkomna bók sem heitir hinu einfalda og fallega nafni Missir. Ég lokaði ekki bókinni af því að mér tækist ekki að komast í gegnum fyrstu blaðsíðurnar heldur af því að ég var BÚIN með bókina.
Ég get þó því miður ekki látið gamlan draum rætast og spjallað um nýjustu bókina hans við þessa vinkonu mína því hún er flutt til Amríku með fjölskyldunni. En ég get þó allavega bloggað smávegis um bókina og gortað mig á þann hátt yfir að hafa lesið bók eftir Guðberg Bergsson. Ég held nefnilega satt að segja að það teljist örlítið “flott” í bókmenntaheiminum að lesa hann Guðberg.
Ég semsagt kláraði þessa bók í gær og fannst hún bara alveg ágæt. Viðurkenni fúslega að á köflum skildi ég ekkert endilega alltaf hver var að tala eða jafnvel um hvern var verið að tala en það truflaði mig ekki . Mér fannst hún pínu sorgleg á köflum og hún minnir mann óneitanlega á hvað er framundan þegar ellinn nálgast, eða allavega það sem maður getur ýmindað sér að eigi eftir að gerast.
En hún er auðlesin að vissu leyti og ekki of háfleyg fyrir almennan lesanda eins og mig.
Ég er hrikalega glöð að geta nú sett þessa litlu krúttlegu bók upp í hillu og svarað næst þegar einhver spyr “hvað lastu síðast?” ….”nýjustu bókina hans Guðbergs” eins og ekkert sé eðlilegra
Kolla…lætur gamla drauma rætast
April 29, 2010
Það er orðið meira og meira af svokölluðum skvísubókmenntum sem verið er að þýða. Ég hef voða gaman af að lesa þannig bækur inn á milli, léttar og þægilegar. Engin morð eða of mikil spenna, bara sætar sögur (í flestum tilfellum) um sætar stelpur og venjulegt fólk.
Sítrónur og Saffran fjallar um ótrúlega venjulega stelpu sem vinnur sem yfirþjónn á fínum veitingastað í Stokkhólmi. Hún er með flotta vinnu, flottan kærasta og lífið blasir við henni. Svo einn daginn missir hún þetta allt saman á einu bretti , sama dag og yfirmaðurinn hennar reynir að koma vilja sínum fram við hana í vínkjallara staðarins. Bókin er saga Agnesar frá versta degi lífs hennar og áfram inn í ferðalagið sem lífið er því lífinu er jú ekki lokið þó við missum kærastann/kærustuna og vinnunna.
Manni þykir strax vænt um Agnesi, og ég segi eins og ég las í öðrum skrifum um þessa bók að ég held bara í gær að loksins finnst skvísubók sem ekki fjallar um búðarferðir, sjúkk fyrir það. Það er auðvelt að tengja við aðal sögupersónuna því hún er svo mannleg og gerir mistök eins og maður sjálfur gerir og stendur kanski ekki alltaf með sjálfum sér. Hún á góða fjölskyldu og góða vini og bókin minnti mig oft á hversu þakklát ég er fyrir mitt fólk í mínu lífi.
Bókin er eins létt og falleg og þægileg eins og coverið. Þegar ég sá coverið á bókinni þá vissi ég strax að mig langaði að lesa hana. Og ég varð aldeilis ekki vonsvikin.
Sniðug bók fyrir allar skvísur sem langar í krúttlegt léttmeti í sumarfríið, biðina eftir flugi eða bara heima á fallegu vorkvöldi.
Kolla … Sítróna
Höf : Kajsa Ingemarsson
Útg : Mál & Menning
April 27, 2010
Ég á lítin son. Hann er mikill bókaunnandi. Hann er ekki nema 2ja ára en hefur nú samt sem áður miklar skoðanir á því hvaða bækur hann langar til að láta lesa fyrir sig á kvöldin. Mig langar þarafleiðandi að nefna nokkrar af hans uppáhaldsbókum hér (og í leiðinni mínum auðvita því mér finnst svo gaman að hann sé bókaormur). Vonandi nýtist það fyrir einhverja foreldra sem eru að leita að lesefni fyrir pollana og pæjurnar sínar (eða bara afmælisgjöf).
Dýrin = þessi bók er sú sem hann velur hvað oftast til þess að skoða á kvöldin því þá fær hann að fletta og sjá hvað er á bakvið flipana um leið og ég les fyrir hann. Ótrúlega sniðug bók um dýrin sem leyfir börnunum að giska á hvaða dýr er bakvið flipana og tengja þau við liti og fleira skemmtilegt, að ég tali nú ekki um gleðina núna á kvöldin þegar hann er farin að muna hvað er á bakvið og finnst hann orðin svo rosalega duglegur að kunna þetta allt saman (sem hann er auðvita).
Upp í sveit = Þessa erum við nýbúin að eignast og hann elskaði hana alveg frá fyrstu skoðun. Þarna má finna okkar yndislegu íslensku dýr sem við sjáum þegar við förum í sveitina (nú eða húsdýragarðinn eins og borgarbarnið mitt tengir við) Ekki nóg með að þetta sýni dýrin okkar þá sýnir þetta líka hvað þau segja, hvað við fáum frá þeim (mjólk, ull og svo framvegis) og svona skemmtilegar upplýsingar sem yfirleitt fylgja ekki týpísku dýrabókunum. Alveg hellingur af upplýsingum og hentar eflaust líka mjög vel fyrir eldri krakka.
Í grænni lautu = Þetta er ein af mínum uppáhaldsbarnabókum klárlega því minn litli maður er svo duglegur að syngja og þó ég sé frekar fölsk þá tek ég glöð undir til þess að hann læri fleiri lög og syngi meðan hann leikur sér og ég fylgist með. Þarna er bók sem kennir okkur heilan helling af vísum sem allar eiga það sameiginlega að vera partur af leik. Fram fram fylking – Í grænni lautu – Ein ég sit og sauma eru þarna og fullt fullt af öðrum skemmtilegum leikjum. Og fyrir þá foreldra eða bara þau börn sem ekki þekkja leikina bakvið lögin þá eru nákvæmlar leiðbeiningar undir hverri vísu um hvernig leikurinn virkar . Bara snilld.
Heitur snúður með glassúr = þessi er ég nokkuð viss um að sé hugsuð fyrir talsvert eldri börn en minn 2ja ára snáða en honum finnst þessi bók svo skemmtileg að hann skoðar hana stundum sjálfur sitjandi á gólfinu. Hún fjallar um börn sem fara með kálf inn til sín..kálfurinn kúkar á gólfið og þau skella kúknum á disk og í rauninni dulbúa hann sem snúð. Það er bara eitthvað við Kálf í blandi við kúk sem mínum manni finnst hriklega fyndið. Hann vill skoða blaðsíðurnar og tala um hvað sé að gerast á hverri og einni. (erum ekki að lesa alla söguna því hann hefur ekki þolinmæði í það)
Já þetta var svona brotabrot af því sem honum finnst gaman að skoða…og ef þið viljið fleiri hugmyndir þá hef ég nóg af þeim á þessu sviði þar sem sonurinn á hellings helling af góðum bókum.
Kolla…bloggar fyrir hönd lestrarormsins síns
April 25, 2010
Ég var rétt í þessu að klára að lesa bókina sem hér um ræðir.
Ég veit satt að segja ekki alveg hvernig ég á að skrifa um þessa bók. Ég er ekki vön að lesa mikið bækur sem fjalla um barnamisnotkun og þesskonar mál. Þessi bók fjallar um litla stelpu sem skrifar í minnisbókina sína þann tíma sem hún er á vændishúsi þar sem hún neyðist til að vera vændiskona. Eiginlega oft í bókinni langaði mig ekkert til að halda áfram því að þetta er svo hræðilegt , það er svo óhugsandi að svona hlutir geti verið að gerast í þeim heimi sem við búum í .
Þetta er þó ekki að ég held sannsöguleg bók en þó byggð á helling af staðreyndum því rithöfundurinn er læknir sem kynntist hlutskipti indverskra götubarna þegar hann var við störf í Mumbai.
Stúlkan í bókinni sem heitir Batuk skrifar ótrúlega fallega og mann langar á hverri blaðsíðu að bjarga henni frá því lífi sem hún lifir á meðan hún sannfærir sjálfan sig um að lífið sé allt í lagi meðan hún geti bara horfið frá sjálfri sér og inn í sögurnar sem pabbi hennar sagði henni þegar hún var lítil (áður en hann selur hana áfram til hórumömmunar).
Já þetta er eiginlega bara hræðileg bók, en þó engan vegin illa skrifuð né óáhugaverð. Ég segi bara slæm því mér þykir rosalega erfitt að lesa svona bók. Ég finn alveg ennþá til í hjartanu eftir lesturinn og langar bara að lesa skáldskap um ástarævintýri og loka augunum fyrir því að svona hlutir geti gerst. En þeir gerast og þeir eru að gerast út um allan heim…og því meira sem við opnum augun því meiri lýkur eru á að hægt sé að hjálpa. Því á meðan allir loka augunum þá eiga þessi börn engan sjéns.
Svo ég hvet fólk til að opna augun…þó ekki nema rétt smávegis til að geta lesið þessa bók.
Kolla…aum í hjartanu
April 22, 2010
Stundum þegar ég horfi á ljóta sjónvarpsþætti eða spennumynd þá þarf ég að horfa á einn lítin Friends þátt á eftir , sérstaklega ef ég er að fara í háttinn þegar glápinu er lokið. Sama á við um bækur, ég reyni að lesa frekar spennubækur yfir daginn og eitthvað létt og fallegt á kvöldin áður en ég fer að sofa. Þessa reglu braut ég í gærkvöldi og kláraði að lesa nýjustu þýddu Patterson bókina . Ég þurfti að setjast upp inn á milli upp í rúmi með bókaljósið mitt svo augun myndu ekki sigra mig og fara að sofa (ég er mjög kvöldsvæf) því ég varð barasta að klára.
Umrædd bók fjallar um blaðamann & raðmorðingja . Ung fyrirsæta hverfur við myndatökur á Hawaii. Blaðamaðurinn er sendur til að gera grein um málið en endar á því að flækjast inn í málin og morðinginn heimtar að hann skrifi bók um sig…svo hann þarf að hlusta á sögurnar ógeðfelldu án þess að geta rönd við reist.
Bókin er hræðilega raunveruleg og eiginlega fyrir minn smekk næstum því of raunveruleg því á köflum stóð mér eiginlega ekki á sama. Ég fór meira að segja að hugsa hvort inngangur bókarinnar væri í alvörunni Patterson að skrifa og hvort hann væri Ben Hawkins (blaðamaðurinn) en svo er auðvita ekki. Morðin í bókinni eru ekki falleg og morðinginn er algjörlega siðblindur og nýtur þess að pína fórnarlömbin sín. Myndi líklegast segja að bókin væri ekki fyrir viðkvæma en hún er spennandi að mínu mati. Hún er hrikalega spennandi. Ég lagði hana allavega ekki frá mér frá fyrstu blaðsíðu. Þetta var alveg bók sem maður les á rauðu ljósi.
Patterson hefur alltaf verið í uppáhaldi hjá mér í gegnum árin og þessi bók er svo sannarlega ekki að breyta neinu um það. Ég er nú samt viðkvæm sál og ef ég fengi að velja þá væru morðingjarnir ekki haldnir kvalalosta en hey..þetta er nú samt bara skáldskapur.
Kolla…vill meira Patterson
Höf : James Patterson
Útg : Forlagið
April 19, 2010
Ég og sonurinn skelltum okkur út á róló rétt áður en ég fór að myndaskapast við það að elda kvöldmatinn. Nú um leið og ég hann bakaði kökur og gerði sínar kúnstir á róló þá tók ég upp úr vasanum bókina sem ég byrjaði á fyrir örfáum dögum. Náði að klára hana sitjandi út á róló í kuldanum dúðuð húfu, trefli og dúnúlpu eins og sönnum íslending sæmir.
Bókin sem ég var að klára heitir Hlustarinn og er ný íslensk skáldsaga. Ótrúlega krúttleg lítil saga um fallega eðlilegan karakter sem leitar heimilda í BA ritgerðina sína , en það býr nú samt ýmislegt fleira undir heimsóknum hennar til fólksins sem flutti búferlum til Íslands frá Þýskalandi hér á árum áður. Inn í þetta flettast svo líka smávegis ástarsaga sem fór engan vegin eins og ég hafði séð fyrir mér.
Allan tímann sem ég var að lesa bókina fannst mér eins og hún væri að gerast í dag, einhvernvegin nær höfundur að búa til aðstæður upp í sveit á Íslandi þannig að ég sá algjörlega fyrir mér litla bæinn og var meira að segja farin að ýminda mér hvað það væri hræðilegt ef hann væri undir Eyjafjallajökli.
Já þetta er sannarlega að mínu mati lítil, sæt, raunveruleg og krúttleg bók.
Kolla …elskar að vera Íslendingur
Höf : Ingibjörg Hjartardóttir
Útg : Salka
- Aftur á forsíðu
