Það er orðið meira og meira af svokölluðum skvísubókmenntum sem verið er að þýða. Ég hef voða gaman af að lesa þannig bækur inn á milli, léttar og þægilegar. Engin morð eða of mikil spenna,  bara sætar sögur (í flestum tilfellum) um sætar stelpur og venjulegt fólk.

Sítrónur og Saffran fjallar um ótrúlega venjulega stelpu sem vinnur sem yfirþjónn á fínum veitingastað í Stokkhólmi. Hún er með flotta vinnu, flottan kærasta og lífið blasir við henni. Svo einn daginn missir hún þetta allt saman á einu bretti , sama dag og yfirmaðurinn hennar reynir að koma vilja sínum fram við hana í vínkjallara staðarins. Bókin er saga Agnesar frá versta degi lífs hennar og áfram inn í ferðalagið sem lífið er því lífinu er jú ekki lokið þó við missum kærastann/kærustuna og vinnunna.

Manni þykir strax vænt um Agnesi, og ég segi eins og ég las í öðrum skrifum um þessa bók að ég held bara í gær að loksins finnst skvísubók sem ekki fjallar um búðarferðir, sjúkk fyrir það. Það er auðvelt að tengja við aðal sögupersónuna því hún er svo mannleg og gerir mistök eins og maður sjálfur gerir og stendur kanski ekki alltaf með sjálfum sér. Hún á góða fjölskyldu og góða vini og bókin minnti mig oft á hversu þakklát ég er fyrir mitt fólk í mínu lífi.

Bókin er eins létt og falleg og þægileg eins og coverið. Þegar ég sá coverið á bókinni þá vissi ég strax að mig langaði að lesa hana. Og ég varð aldeilis ekki vonsvikin.

Sniðug bók fyrir allar skvísur sem langar í krúttlegt léttmeti í sumarfríið, biðina eftir flugi eða bara heima á fallegu vorkvöldi.

Kolla … Sítróna

Höf : Kajsa Ingemarsson

Útg : Mál & Menning